ຄືນນີ້ຝັນແປກ ຝັນວ່ານັ່ງຢູ່ໃນຫ້ອງ ແລ້ວມີໃຜບໍ່ຈັກນັ່ງຢູ່ນຳກັນຫຼາຍຄົນ ນຶ່ງໃນນັ້ນຫັ້ນແມ່ນຄົນລຸ້ນອາຍຸປະມານ 13-15 ປີ ຍັງເດັກນ້ອຍ ໜ້າຈະແມ່ນມານຳພໍ່ລາວ .. ເຊິ່ງ ຂພຈ ກໍນັ່ງຕັ່ງດຽວກັນ ມັນເປັນໂຊຟາຍາວ ມີສະປຣິງ .. ບັກນ້ອຍນັ້ນກໍໂດດຂຶ້ນໂດດລົງ ແລ້ວທັນໃດນັ້ນເອງ ມີຈັງຫວະນຶ່ງ ມັນພາດແນວໃດບໍ່ຈັກ ເອົາຫົວລົງໄປຟາດໃສ່ກັບໂຕະຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ເຊິ່ງມີແກ້ວເປັນແຜ່ນໃສໆ ຕັ້ງຢູ່ .. ຊົງຊິເຈັບ..

ຖັດຈາກຝັນນັ້ນບໍ່ດົນກໍມີສຽງໂທລະສັບດັງຂຶ້ນ ຂພຈ ຕື່ນມາເບິ່ງ ເບິ່ງແລ້ວກໍງົງ ເບີໃຜຫວະ ໂທເຂົ້າເບີເມຍເຮົາ – -’ ເມຍຕື່ນມາເບິ່ງບອກວ່າເບີນ້ອງຊາຍ .. ພໍຮັບສາຍແລ້ວກໍໄດ້ຄວາມວ່າ ມີແຂກຫ້ອງຕື່ນລົງໄປຊັ້ນລຸ່ມ .. ຟັງແລ້ວກໍງົງ ເດິກປານນີ້ ແມ່ນເຂົາຊິຕື່ນໄປເອົາຫຍັງຫວະ ຫຼືວ່າມີຄົນບໍ່ສະບາຍ ຊິໄປຫາໝໍ ຫຼືວ່າເຂົາຕ້ອງການຫຍັງ?

ລົງໄປຮອດ ໂອ… ເວນກຳ ອັນນັ້ນແມ່ນໃຜຫວະ ບໍ່ຄຸ້ນໜ້າເລີຍ ຖາມເບິ່ງໄດ້ຄວາມວ່າ ເພິ່ນມາຊອກຫ້ອງພັກ (ອ່າວ ແລ້ວພວກຍາມມັນປ່ອຍເຂົ້າມາໄດ້ແນວໃດຫວະງົງ ຄົນນີ້ບໍ່ແມ່ນແຂກຫ້ອງພັກເດີ້ -*-) ເພິ່ນບອກວ່າ ຊອກທົ່ວຫຼວງພະບາງແລ້ວບໍ່ມີບ່ອນໃດເລີຍ (ແສດດ ຢ່າມາຕົວະ ຫຼວງພະບາງມີເຮືອນພັກຫຼາຍກວ່າ 50 ບ່ອນ ບໍ່ເຊື່ອດອກຍາມນີ້ມັນຊິເຕັມ ພຽງແຕ່ຊອກຍາກຊື່ໆ ເພາະມັນເດິກ) ກໍເລີຍບອກວ່າ ຫ້ອງເຮົາເຕັມແລ້ວ (ເພາະມັນເຕັມແລ້ວອີ່ຫລີ) ເພິ່ນວ່າ ບໍ່ເປັນຫຍັງ ນອນໂຊຟາລຸ່ມນີ້ກໍໄດ້.. ເອີ ເວນກຳ

ແລ້ວເລື່ອງກໍດຳເນີນຕໍ່ໄປບລາໆໆໆ ຈົນທີ່ສຸດ ຝຣັ່ງຄົນນັ້ນກໍອອກໄປ ຮູ້ສຶກອີຕົນລາວ ແຕ່ມັນບໍ່ຖືກ ບໍ່ແມ່ນແຂກຊິມານອນໄດ້ແນວໃດງົງ ຖ້າໄລ່ເງິນຊິໄລ່ແນວໃດ ໂອ້ ນອນກໍນອນບໍ່ເປັນສຸກ ສົມມຸດໃຫ້ນອນຫັ້ນ ນອນເຝົ້າກັນຢູ່ ເວນກຳ ບໍ່ເປັນແນວ

ຈົບດີກວ່າ.